Hundertwasser Haus en het Kunsthistorisches Museum

Beste vrienden en volgers,

Het is vandaag weer een stralende nazomerdag. De Hop-on Hop-off bus dropt ons af vlakbij het Hundertwasser Haus. Hundertwasser was een artiest en architect die niet zo hield van strak en recht, maar van groen en vriendelijk. De menselijke maat mocht niet verloren gaan. Een idee voor Nederland bij het ontwikkelen van megalomane stationsgebouwen en kantoorkazernes.  

Onze kennismaking met Hundertwasser dateert van onze reis naar Nieuw-Zeeland waar we het plaatsje Kawakawa nabij Wengarei de Hundertwasser openbare toiletten mochten bezoeken.  Heel speciaal.  

Wat we niet wisten is dat Hundertwasser ook prachtige schilderijen en grafiek heeft gemaakt.    Deze omissie kan je ruimschoots rechtzetten in het Hundertwasser Museum. Erg de moeite waard. We nemen qua lunch een lekkere Apfelstrudel in de tuin van het museum en hoppen verder op de bus.

  

Het Prater is een groot luna-park vol met attracties die bij de bezoekers de adrenaline lekker losmaakt met slingende, vallende, duikelende en halsbrekende zwierapparaten. Het vergenoegd gegil is niet van de lucht.  

Wij doen het wat rustiger aan met een ritje in het reuzenrad. We stappen in een kabine die veel ruimer is dan de lift van Abeltje, maar die er verder erg veel weg van heeft. Maar de meneer Tump’s en de jufrouwen Klaterhoen komen niet uit Middelum.  

    

Aan de kindertjes ook gedacht. Die houden niet van teveel G-krachten. Maar een draaimolen kunnen ze wel aan.

Komt meteen de aloude limerick bij ons in gedachten:

There was a young lady of Niger
Who smiled as she rode on a tiger;
They returned from the ride
With the lady inside,
And the smile on the face of the tiger.

De Donau Turm ligt in het moderne gedeelte van Wenen. Je kan er met een turbolift naar 150 meter en daar ligt de stad aan je voeten.

Bij de uitgang word je door de souvenir shop geloodst, waar de merchandise en prullaria al klaar staan.   

Het Kunsthistorisches Museum is ligt pal naast de Hofburg en is voor ons een must. De zaal vol met schilderijen van Breughel de Oudere kan ons zeer bekoren. We arriveren er tegen vijf uur, maar we weten dat het vandaag pas om negen uur dicht gaat. Die negen uur halen we niet, want we zijn al de hele dag in touw. Maar we rusten niet voordat we de Vermeer gezien hebben, de Hans Holbeins, de Albrecht Dürers, de Rembrandt s en de Tintoretto’s. En en passent ook de geweldige zaal met Rubensen, en een Jeroen Bosch. En een Canaletto. En een Caravaggio.

Met wat ons rest van ons tandvlees begeven we ons naar de Innenstadt. We komen nog langs het standbeeld van Mozart, waar Chinezen en Japanners elkaar aflossen bij het fotograferen.

   

En strijken neer bij Nordsee, een soort foodcourt-achtige eetgelegenheid met louter vis. Een ook bier vom Fass. Nothing fancy maar value for money. Een welbestede dag weer!